Շիրակ Երգարան 20

Լիբանան գաղութներուն ամենէն բախտաւորն էր, Սփիւռքի յոյսն ու լոյսը, այլ գաղութներուն սնունդ ջամբողն ու մխիթարութիւնը։

Լիբանանի երկամեայ քաղաքացիական կռիւներուն՝ երկիրը հասաւ անդունդի եզրին։ Պատերազմը ծանրօրէն ազդեց լիբանահայ կազմակերպուած գաղութին վրայ, բայց չի բարոյալքեց։

Երբ Լիբանան առողջ էր ու երջանիկ, մենք ալ հետը։

Երբ Լիբանան մահամերձ էր, մենք ալ հետը։

Երբ այսօր Լիբանան կը գտնուի ապաքինման ճամբուն վրայ, մենք եւս։

Այս է պատկերը փոքր երկրի մը մէջ ապրող մեծ գաղութին։ Իսկ մեծ երկիրներու գաղութները՝ ենթակայ են փոքրամասնութեանց ճակատագրին, իմա՜՝ մշակութային ազդեցութեան եւ մասամբ նորին։

Այս է գաղութը՝ հայրենիքէն դուրս, երբ չէ խմբուած մէկ երկնքի տակ, չ՝ապրիր հողաշերտի մը վրայ որուն տէրը ինքը չէ։