Ararat

Een dichter ligt met een blinde vrouw in bed in een hotelkamer in Gorky. Beiden kunnen de slaap niet vatten, en de dichter, een begaafd improvisator, vertelt tussen middernacht en dageraad een verhaal.

Het is één van de improvisaties die in Ararat voorkomen, waarin de auteur op briljante wijze de grens tussen werkelijkheid en fictie laat vervagen. Een Armeense vrouw in ballingschap die met haar dochter in New York woont; een Italiaans dichter die in Moskou verzeild raakt, en daar in een duel verwikkeld dreigt te raken; een reis per boot over de Atlantische Oceaan, in het gezelschap van een achttienjarige turnkampioene en een discuswerpster, waarmee de hoofdpersoon zich in een gelegenheidshuwelijk zal storten; dit zijn slechts enkele van de lijnen van deze roman, waarvan de ontknoping duidelijk zal worden in de schaduw van de berg Ararat, die niet alleen dichters in de loop der eeuwen tot de verbeelding gesproken heeft…